Ali ÖZTÜRK

REKLAMLAR

E-Posta :

Gelenekleşmiş görgü kurallarımıza göre, herkesin satın alamayacağı ya da sağlık koşulları nedeniyle yiyemeyecekleri bazı yiyecekleri ulu orta yemek bir nevi görgüsüzlük ve ayıp sayılmaktadır.

Millet olarak dini inançlarımızdan kaynaklanan ve adeta gelenekleşmiş böylesine güzel bir hasletimiz, ne yazık ki git gide kaybolmaya yüz tutmaktadır.

Bizim, Başkent Ankara’da yüksek öğrenime devam ettiğimiz dönemde, Işıklar Caddesindeki Ordu Talebe Yurdunda kaldığımız o günlerde, Arnavut Enver'in üçüncü sınıf lokantasında kuru fasulye, ya da Necatibey Caddesinde, 'hamamtasında köfte' deyip ironik bir yakıştırmada bulunduğumuz sahanda köfte yiyecek kadar paramız olduğunda midemiz bayram ederdi, adeta…

Ancak ne var ki, Kızılay ‘da çoğu zaman yarı aç yarı tok dolaştığımız o öğrencilik yıllarımızda, bulvarda sıralanmış tek katlı kebapçılar da vardı. O kebapçılarda, hemen camın kenarında ‘iskender kebabı’ kemal-i afiyetle yiyen Başkent sosyetesini gördüğümüzde de düzenin , eşitsizlik ve haksızlarla dolu bir düzen olduğuna kesin kanat getirirdik.

Öyle ki bu çarpık durum, bazı arkadaşlarımızın komünist olmasında tetikleyici bile olmuştur.

Anlayacağımız, büyük kentlerde , böylesine insancıl ve geleneksel bir haslet, ta yıllar öncesinde yozlaşmaya yüz tutmuştu.

Şimdilerde de, televizyon reklamlarında ayni nadan manzaralar, artık evelerimizin içine kadar girmiş bulunmakta…

Reklam, halkın talebini artırmak amacıyla bir ürünün üstün vasıflarını tanıtmak için en etkin sayılan ve başvurulan bir araçtır.

Ancak bir çok üründe, gerçek dışı tanıtım yapmak nedense pek yadırganmaz ve de denetlenmez. Bu da ayrı bir konu…

Et fiyatlarında dünya rekoruna yaklaştığımız bugünlerde, satışı azalan etli mamullerin televizyondaki reklamlarının daha da artmış olması elbette ki yadırganamaz.

“Benim malım daha kaliteli ve fiyatı uygun” demek anlamında reklam yapmak ticaretin vazgeçilmez kurallarındandır ve bu kural, reklam sektörünün oluşmasına, reklam sektörü ise sanatsal üretimin ve tasarımcılığın gelişmesini sağlamıştır.

Ancak ,reklamı yapılan bazı ürünlerde, ‘alan da, alamayan da; perhiz de olanlar da var…Çoluk çocuk da bu reklamı izliyor’ gibi ince bir düşünce nedense hep göz ardı edilmektedir.

Bu da, rekabetin acımasızlık kurlarından biri olsa gerek.

Bilhassa da sucuk reklamlarında gördüğüm bu tür görüntüleri, ben de aşağıdaki şiirimle hicvetme yoluna gittim.

Milliyet Gazetesi yazarlarından Melih Aşık, yıllar önce sütunlarında yer verdiği bu taşlamanın kısa ve vurucu bir bölümüne bugünkü yazısında yine yer vermiş.

Diyeceğim:

Ya bu tür reklamlarda kısıtlamaya gidilmeli, ya da fakir fukaraya nohut, bulgur, makarna dışında arada bir sucuk, pastırma gibi yiyecekler de dağıtılmalıdır.

REKLAMLAR

Bir reklam ki sucuklar,kızarmakta nar gibi,

Sanırsın ki bedava, ne kaparsan kâr gibi

Sahandaki sucuğa bir de kırıp yumurta;

Kemal-i afiyetle yiyorlar ulu orta !..

Mümkün olsa ya inan, yayacaklar her sefer,

Kokusunu sucuğun görüntüyle beraber.

Reklamda gördüğü o kızarmış sucuğu,

Rüyasında ancak yer fukaranın çocuğu

Orta halliler bile nasıl alırım derken,

Fakir ancak yutkunur reklamını izlerken

Sucukların överken lezzetini, tadını;